استقلال شخصیتی زن در اسلام
استقلال شخصیتی زن در اسلام
در برخورد و رفتارهای رسول الله (صلی الله علیه و سلم )از ابتدای رسیدن به مقام رسالت تا آخرین روزهای عمر ایشان نظاره گر رفتارهای معمول، معقول، منطقی و انسانی در معاشرت بازنان در جامعه بوده و همیشه این موارد در تاریخ بسیار ذکر شده است که نشانگر حضور فعال زنان با تأیید رفتاری و کلامی از رسول الله (صلی الله علیه و سلم )می باشد بطور مثال دیدار از زنان جامعه و صرف غذا در منزل آنان مؤید همین نظر که حضرت همان رفتاری را با زنان ـ جامعه دارند که به آنان احترام می گذارند و به صورت صله ارحام و یا عیادت آنان را دیدار می کنند که با مردان جامعه دارند، می تواند باشد
تقولُ أسْماءُ بنتُ يزيدَ رضِيَ اللهُ عنها: "مَرَّ علينا النَّبيُّ صلَّى اللهُ عليهِ وسلَّم في نِسوةٍ"، أي: مَرَّ النَّبيُّ صلَّى الله عليه وسلَّم وهو في طَريقِه على جَمْعٍ منَ النِّسوةِ، "فسَلَّمَ علَينا"، أي: أَلقى عليهِنَّ السَّلامَ، بأنْ قال: السَّلامُ عليكنَّ
عَنْ أنَسِ بنِ مَالِكٍ، أنَّ جَدَّتَهُ مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ لِطَعَامٍ صَنَعَتْهُ له، فأكَلَ منه، ثُمَّ قالَ: قُومُوا فَلِأُصَلِّ لَكُمْ قالَ أنَسٌ: فَقُمْتُ إلى حَصِيرٍ لَنَا، قَدِ اسْوَدَّ مِن طُولِ ما لُبِسَ، فَنَضَحْتُهُ بمَاءٍ، فَقَامَ رَسولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ، وصَفَفْتُ واليَتِيمَ ورَاءَهُ، والعَجُوزُ مِن ورَائِنَا، فَصَلَّى لَنَا رَسولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ انْصَرَفَ
تَقولُ أمُّ العَلاءِ عمَّةُ حِزامِ بنِ حَكيمِ بنِ حِزامٍ: "عادَني"، أي: زارَني "رسولُ اللهِ صلَّى اللهُ علَيْه وسلَّم وأنا مريضةٌ"، ثُمَّ بشَّرَها بما هي فيه، "فقال: أبشِري يا أمَّ العلاءِ؛ فإنَّ مرَضَ المسلِمِ يُذهِبُ اللهُ به خَطاياه"، أي: تُغفَرُ ذُنوبُ المسلِمِ بسبَبِ مرَضِه، وضَرَب صلَّى اللهُ علَيْه وسلَّم مَثلًا لذلك، فقال: "كما تُذهِبُ النَّارُ خَبَثَ الذَّهبِ والفِضَّةِ"، والخبَثُ هو ما يقَعُ مِن الذَّهبِ والفِضَّةِ مِن شَوائِبَ إذا أُذيبَا بالنَّارِ، وكأنَّ المُسلِمَ يُنقَّى ويُطهَّرُ مِن ذُنوبِه بالمرَضِ كما يُنقَّى الذَّهبُ والفِضَّةُ مِن شَوائبِهِما بالنَّارِ. وفي الحديث: عِيادةُ النبيِّ صلَّى اللهُ عليه وسلَّم لأصحابِه، وزِيارتُه لهم، وتَفقُّدُه لأحوالهم، ودُعاؤُه لهم، وتَبشيرُهم بالخيرِ، وهذا من حُسنِ عِشرته عليه الصَّلاةُ والسَّلامُ
رسول الله صلی الله علیه و سلم برای زن شخصیتی کامل و مستقل مانند مردان صحابه قائل بودند طوری که اگر بر زنان عبور می کردند همان گونه که بر مردان سلام می کردند بر ایشان نیز سلام می کردند واگر زنی بیمار می شد به عیادتش میرفتند و اگر زنی ایشان را دعوت می کرند ایشان دعوتش را می پذیرفتند و این خود نشان از شخصیتی مستقل و استقلال شخصیتی زنان نسبت به مردان است و چه زیبا ست دینی که این گونه زیبا بدون تبعیض جنسیتی برخورد می کند . و البته دیدگاه ایشان و عمل ایشان نشان از ان دارد بر خلاف انچه امروزه رایج شده است که زن را مرکز فتنه و فساد می بینند با زن مانند انسانی کامل برخورد کرده و هرگز خواستار حذف زنان از اجتماع نشدند ودر پناه چارچوبی که باید رعایت شود مانند یک انسان کامل و بی نقص با زنان بر خورد می کنند انچه که امروز ارزوی تمام زنان ازاده جهان است زنانی که می خواهند دارای حقوق شرعی باشند که الله به انان اختصاص داده است و ان استقلال شخصیتی اجتماعی است و جای تاسف است که امروز با وجودی که ما خود را پیرو همان مکتب ازادی بخش می دانیم اما همچنان ان نظریه افراطی را داریم که زن را در مرکز تمام فتنه ها می بینیم و او را از حضور شرعی در اجتماع نهی می کنیم و کل فساد دنیا را به او نسبت می دهیم بدون انکه در نظر بگیریم در یک جامعه واقعی اسلامی زن در کنار مرد و نقش مکمل مردان را دارد نه بازیچه هوس رانی مردان را که برای رهایی از این انحرافات باید زن را در محصور و محدود کرد تا جامعه را نجات داد و صد البته هرگز جوامعی که این راهکار را در پیش گرفته اند نه از فساد و فحشا در امان ماندند و نه در باقی مسائل پیشرفتی داشتند بلکه شیوه درست ان رفتاری بود که جامعه نوپای مدینه در زمان رسول الله صلی الله علیه و سلم در پیش گرفته است و بعد از ان تا سی سال خلفای راشدین نیز بر ان پای بند بودند و ان گونه توانستند در اکثر مسائل اجتماعی و حتی فتوحات پیشرفت کنند و دو امپراطوری بزرگ را به زانو در اورند الله هدایتمان دهد به سوی انچه توسط رسول الله صلی الله علیه و سلم در جهان برقرار ساخته است
بسم الله الرحمن الرحیم