زن وزندگي دوباره

پدر، مادر  در تربیت من یک صدا باشید

السیده ام سمیّه زکی الحسینی المهاجره

آنچه که در این جا مطرح شده معمولا مشکل اکثر خانواده ها است چرا که پدر شیوه ای را برای تربیت انتخاب می کند ومادر شیوه ای دیگر ،به دلیل هماهنگ نبودن شیوه تربیت پدر ومادر، متاسفانه بیشترین ضرر متوجه کودک یا نوجوان می شود، ومعمولا کودک یا نوجوان به کسی گرایش می یابد که بیشتر مطابق میل وخواست او رفتار می کند.

 اینکه ما در کودکی فرزندمان را به  حال خودش رها کنیم تا شاید در بزرگ سالی راه درست را بیابد تفکری اشتباه است ،ومعمولا خانواده ها نسبت به آموزش دینی فرزندان مرتکب این اشتباه بزرگ می شوند.

 شما کودکی را در نظر بگیرید که نسبت به درس مدرسه بی توجه است، آیا چنین کودکی را شما به حال خودش رها می کنید تا در آینده که خودش بزرگ شد ودرک وفهم کافی پیدا کرد درسش را بخواند؟ یا نه از تمام ابزار وامکانات موجود کمک می گیرید، تا او را به تحصیل علاقه مند کنید ،وحتی اگر با تشویق وراهای مسالمت جویانه نتوانید به هدف خود برسید، از شیوه تنبیه استفاده می کنید .

راستی چرا آنچه که مربوط به امورات دنیوی است، تا این اندازه مهم است، ولی آنچه مربوط به آخرت است وماندگار وسرنوشت ابدی وواقعی انسان را تعیین می کند این قدر سبک وبی ارزش به نظر می رسد ؟

چه بسیار انسانهایی که بی سواد وبی مال دنیا ،در فقر وسختی زیسته اند ولی عاقبت به خیر شده وبا دستی پر از خیر این دنیا را ترک کرده اند، وچه بسیار کسانی که با بالا ترین سواد دنیایی در جهل کامل از دنیا رفته اند، ودر حالی با خداوند روبه رو می شوند که هیچ توشه ای  از دنیا با خود به همراه ندارند.

 امروزه علم ثابت کرده است که آنچه کودک در اوایل زندگی اش می آموزد ،برای تمام عمرش در ذهنش می ماند وهرگز آن را فراموش نمی کند.

 بنابراین همانطور که ما آموزش های مربوط به دنیا را از اوایل کودکی شروع می کنیم ، باید آموزش دینی کودکمان را نیز از همان اوایل کودکی شروع کنیم ، تا این آموزه ها ملکه ذهنش شود، نه اینکه بگذار بزرگ شود خودش انتخاب کند که می خواهد نماز بخواند یا حجاب کند یا نه!!!!!!!!!!!

 چرا تا به امروز هیچ کس نگفته که بگذار بزرگ شود خودش انتخاب کند که می خواهد تحصیل کند یا نه؟؟؟؟؟

 در اکثر کشورهای لاییک  ،تحت این عنوان که دین امر ی شخصی است ،وباید کودک در بزرگ سالی انتخاب کند که می خواهد چه دینی داشته باشد، آموزش دینی مخصوصا آموزشهای اسلامی را ممنوع کرده اند .

آیا به نظر یک انسان فهیم این عاقلانه است ؟

اگر این گونه است چرا باید کودک بیچاره مان را اجبار کنیم ، تادرس بخواند درحالی که شاید این کودک در بزرگ سالی بخواهد انسانی بی سواد باشد آیا او این حق را ندارد؟

 پس چگونه ما به او این حق را می دهیم که در بزرگ سالی در باره دینش تصمیم بگیرد.

 درحالی که ما خود را مسلمان می دانیم ،وآموزه های دینی ما، به ما این را فهمانده که دین حتی در مسایل قبل از تولد ما دخیل است وازبسته شدن نطفه تا لحظه مرگ هیچ لحظه ای نیست که دین در زندگی ما بی تاثیر باشد.

 پس بنابر آنچه که علم اثبات کرده آموزش انسان در اوایل کودکی وحتی قبل از تولد دارای اهمیت بالایی است ودرست به همین دلیل دین ستیزان آموزش دینی رادر  سنین کم ممنوع می کنند .

همان طور که می دانیم وقتی زنی حامله است پزشکان تاکید می کنند که مادر با این جنین در شکم ارتباط کلامی داشته باشد .ودر دین اسلام نیز، تاکید شده است که مادر در این زمان قرآن بخواند، ویا به قرآن گوش دهد وحتی اولین کلام بعد از تولد که برای کودک زمزمه می شود، اذان گفتن در گوش کودک است، واین یعنی آموزش دینی کودک باید از همان ابتدا جدی گرفته شود.

 اگر قرار باشد انجام این مسائل در گرایش انسان به دین بیهوده باشد، پس انجام این امور کاری به دور از عقل است وحتی این همه مخالفت با این نوع آموزش از طرف مخالفان دین نیز باید به دور از عقل سلیم باشد .

ولی آنان خوب می دانند، که چنین نیست ،وبرای منزوی کردن ودور کردن انسانها از اسلام تمام این امور را انجام می دهند .

واما درباره اینکه این خواهر عزیز پرسیده بودند که آیا با وجود مخالفت همسراشان در باره حجاب دخترانشان آیا ایشا ن نیز در گناهشان شریک هستند یا نه ؟

اول باید برایتان این این توضیح را بدهم که اسلام خانواده را یک جامعه در مقیاس کوچک می داند،که هر کس در این جامعه کوچک مانند جامعه بزرگ دارای مسئولیتی است، وپاداش  وجزا بر اساس این مسئولیت مشخص می شود.

 مرد در مقابل زن وفرزندش مسئول است وباید زمینه آموزش آنان را فراهم کند همان گونه که امکانات مادی ورفاهی آنان را فراهم می کند .

باید آنان را به دین دعوت کند، وبه دلیل همین امر است که حتی مرد موظف است، در انتخاب زن برای ازدواج ،زنی را انتخاب کند که بهترین مادر برای فرزندانش باشد.

 بنابر این مرد به عنوان رئیس خانواده وسر پرست خانواده در قبال آموزش زن وفرزندان مسئول است . واما وظیفه زن در قبال فرزند تنها مهر وعاطفه ای است که باید نثارش کند وآنچه که برای آموزش فرزندان انجام می دهد ،در واقع خیری است که علاوه بر وظایف طبیعی اش نسبت به فرزندش انجام میدهد ،که انجام این گونه امور پاداش دارد ،ولی جزا وتنبیه ندارد،  (در صورتی که عمدا کوتاهی نکند )چون مسئول آموزش در واقع پدر است ، اوست که باید زمینه این گونه آموزشها را فراهم کند، وحتی اگر لازم شد برایشان معلمی بگیرد، تا این گونه امور را به کودکان آموزش دهد .

همان گونه که برای کودکی که در ریاضیات ضعیف است ، معلمی استخدام می کند تا او را آموزش دهد .وچون پدر مسئول است بنابر این فقط پدر در پیشگاه الله مورد بازخواست وجریمه قرا می گیرد، وچون زن مسئول نیست بنابر این گناهی متوجه زن نمی شود وایشان تنها اجر خیری را که کرده اند می گیرند.

اما از آنجایی که این مسائل آموزشی مانند آموزش دنیایی نیست، وبسی مهم تر است ، چرا که کودک اگر تحصیل هم نداشنه باشد بازهم می تواند زندگی کند ،وعاقبت به خیر شود ،همان گونه که پیشینیان ما زیسته اند، اما اگر آموش دینی ترک شود در سنین بالا برگشتن ویاد گیری این آموزشها وعادت به انجام آن بسیار سخت می شود، توصیه من به شما این است که سعی کنید اهمیت موضوع را برای همسرتان توضیح دهید، تا انشاء الله با کمک وهمفکری یکدیگر سعادت ابدی دخترانتان را تضمین کنید .تا ما در آینده مادران دیندار تحصیل کرده  داشته باشیم .

« والله غالب علی امره و لکن اکثر الناس لایعلمون»